Naar overzicht

Artikel Nederland

Spoorloos krijgt Jetske erbij: “Ik ben een geluksdier!”


Jetske van den Elsen (45) versterkt vanaf 11 december het team van Spoorloos. Zij zal de zoeker bijstaan, een luisterend oor bieden en soms meereizen naar zijn of haar geboorteland. Derk Bolt neemt nog steeds de zoektochten naar de biologische familie van de zoekers in het buitenland voor zijn rekening. Jetske is vanaf 11 december te zien in Spoorloos, 21:15 uur op NPO1.
 

derk en jet


 

Wat drijft jou?
Ik vind het heel interessant en bijzonder om te kijken wat mensen beweegt. Mensen zeggen dan Spoorloos en Rijdende Rechter, dat is toch heel verschillend? Maar ik vind het eigenlijk wel in elkaars verlengde liggen. Het gaat om het achterhalen van de onderliggende emoties. Ik wil graag dat mensen hun verhaal kwijt kunnen, dus ik luister. Bij Spoorloos zitten mensen ook met vragen in hun leven, ze hebben gevoelens die ze niet kunnen plaatsen en ze verlangen er enorm naar om hun familie weer te zien.

Ben je nieuwsgierig?
Het leukste aan mijn werk vind ik dat ik mag vragen. Dat ik aan mensen mag vragen waarom en hoe het zit. Vroeger werd er wel eens tegen mij gezegd: ‘houd nu eens op met al die vragen’, of dan zat ik in een restaurant alleen maar om me heen te kijken en te luisteren naar andere mensen. Die nieuwsgierigheid zit er dus bij mij heel erg in. En dat dit een deel van mijn werk is vind ik heerlijk. Ik ben een geluksdier!

Door Spoorloos moet je je zoons natuurlijk wel vaker missen. Juist om families weer bij elkaar te brengen. Hoe is dat voor jou?
Het heeft wel impact op ons gezin, dat klopt. Vooral mijn jongste (7) vindt het soms wel moeilijk. Mijn man is fotograaf dus die is ook vaak weg. Maar we hebben gekozen voor dit werk en dit is wat we leuk vinden. Er is altijd wel een van ons tweeën thuis. Weet niet precies hoeveel ik weg zal zijn, maar zeker niet zo vaak als Derk. Ik zal deels verhalen op reis maken en deels portretten maken van de zoeker in Nederland.

Reis je graag?
Ik houd heel erg van reizen. Vroeger ging ik heel veel op reis. Maar met een gezin is dat wat moeilijker, want de kinderen gaan nog gewoon naar school. Afgelopen jaar zijn wij drie maanden op reis geweest met het hele gezin. Naar Japan, Sri Lanka en Indonesië. Met rugzakjes om zijn we lekker op avontuur gegaan en dat was echt zo mooi. Dit is een keer in je leven en dit was het moment. Heel fijn dat het gelukt is!

Hoe is jouw rol in Spoorloos? Wat gaat er veranderen en waarin ben jij een toevoeging?
Ja, hier zijn mensen benieuwd naar. Kijk, de rol van Derk blijft gewoon hetzelfde. We gaan in principe ook niet hetzelfde verhaal doen. Je hebt altijd al de zoektochten van Derk. En je had ook veel verhalen van zoekers die alleen waren. Dus de zoeker die zijn verhaal vertelt aan de verslaggever achter de camera. Dat kan moeilijk zijn, voor iemand die daar alleen staat, soms met heel veel emoties. Ik ben dus gesprekspartner en biedt de zoeker ondersteuning tijdens een heel emotionele periode in zijn of haar leven.

Wat heb je al gemaakt?
Inmiddels heb ik drie verhalen gemaakt. Voor de laatste verhaal was ik in Indonesië en de zoeker Sharon zei: ‘ik ben zo blij dat jij er bent en dat ik mijn verhaal aan jou kan vertellen’. Dat was voor mij echt de bevestiging dat ik iets toe kan voegen aan Spoorloos. Ken je de interactieve dilemma's? Die staan op de website en zijn een hele mooie manier om een verhaal in het kort te vertellen.

Hoe vul jij je vrije tijd in?
Ik kijk graag naar kookprogramma’s en haal er inspiratie uit. Kookboeken ook, soms ga ik er zelfs mee naar bed ter ontspanning. Áls ik een dag vrij heb, dan ga ik de hele dag koken, van bouillonblokjes tot rendang. Ik lust ook alles en maak dingen van over de hele wereld. Tijdens het reizen denk ik vaak: dat ga ik thuis ook maken! Maar dat is van mijn Spoorloos reizen nog niet van gekomen. Koken is het ultieme cadeau dat ik mezelf kan geven.

Wat weten weinig mensen over jou?
Dat ik op voetbal zit. Een aantal vriendinnen van mij stond altijd langs de lijn bij hun kinderen. Daar is het ontstaan, maar het is enorm geëxplodeerd. Binnen twee maanden stonden er 45 vrouwen met kicks, scheenbeschermers en een voetbalbroekje op het veld, nu is de harde kern over. Ben ook helemaal verknocht. Ik hield al van hardlopen en dit is natuurlijk een combinatie van rennen en een spelletje. De voldoening na een wedstrijd is zo groot. Ja, voetbal is een uitlaatklep voor mij. Zelfs in de regen staan we er!