Naar overzicht

Artikel

Gijs schrijft een gedicht 


Na 34 jaar gaat de grootste wens van dichter Gijs in vervulling. Hij ontmoet voor het eerst in zijn leven zijn zoon Mark. De ontmoeting maakt zoveel indruk dat Gijs in eerste instantie zijn gevoel niet in woorden kan vangen. Maar, omdat Spoorloos intussen weet dat Gijs zeker geen amateur is, vragen wij hem nadrukkelijk het toch te proberen. Het resultaat vinden wij prachtig.

 

Gijs ter Haar draagt gedicht voor



De waanhoop voorbij


hoe je alles wel een keer verloren had
een liefde hier, een leven daar, hoe jaar na jaar
je zakken langzaam leger werden, je hoofd een huis
van dwang en drift, van sneeuw en ruis, als melk die schift,

geen koffer ooit toereikend was
voor wat je droeg, een jas van lood, dof als de dood
die in je ogen waarde als een wolk van vuur en oude as
hoe je een voetspoor naliet, een afdruk in geronnen bloed

(en dan net als je denkt dat je nooit meer iets verdient)

hoe er toch steeds weer leven is, ergens aan de andere kant
een open hand te wachten staat, dan toch blijkt dat niets vergaat
en dat je iets van vroeger vindt, waarvan je altijd hebt geweten
dat het jou vindt, een kind, een zoon, een nieuwe vriend

die van jouw naam wil weten

 

© Gijs ter Haar