Hoe Derk op de Colombiaanse spoedeisende hulp belandde


We filmen op een grote haciënda in De Llanos, het laagland in het oosten van Colombia, waar het zindert. Maar aangezien het lieflijke meertje bewoond wordt door krokodillen, anaconda's en agressieve piranha’s, besluiten we het zwemmen even over te slaan. Op een plekje in het gras nemen we met een colaatje de dag door. Maar er broeit iets.

Jeuk
Duivelse jeuk

De volgende dag voel ik bij het ontwaken een heftige jeuk bij de enkels. Muggen, is de eerste gedachte. Maar als ik even lekker ga krabben voel ik niet wat ik verwacht. Mijn voeten voelen aan als een uitgedroogde ananas. Ze zijn van teen tot enkel bekleed met dikke, harde, wittige bulten met een donker stipje in het midden. De jeuk is duivels. Wat nu weer? Al snel voel ik de jeuk op meer plaatsen en voor de badkamerspiegel zie ik dat mijn hele lijf bezaaid is met bulten. Het kamermeisje weet me de oorzaak te vertellen: "pulgas", vlooien dus.

Allerlei zalfjes en pillen

Bij de lokale apotheek haal ik een lading lotion, zalf en pillen. En oh ja, “het bed moet worden verschoond en mijn kleren moeten naar de wasserij”. Zo gezegd, zo gedaan. Een plaatselijke journalist die tijdens de zoektocht mijn pad kruist, heeft een andere mening over de bulten: ‘garapatas’. Ze kan niet goed uitleggen wat dat zijn, maar de gebaren die ze erbij maakt, passen goed bij de ondraaglijke jeuk. De volgende ochtend zijn er meer bulten bijgekomen. ‘Garapatas’ blijken teken te zijn, maar de bulten lijken niet op tekenbeten.

Het verlossende antwoord

Het is druk op de spoedafdeling van de kliniek ‘Clinica del Country’. Ik betaal in cash, dus ben snel aan de beurt. Al gauw staat er een handvol medici gebogen over mijn huidaandoening. Als ik aan dokter Gabriëlla vraag hoe lang ik nog te leven heb, lacht ze: “Geen zorgen, ik geef je een prik en een receptje voor pillen.” Niemand had mijn conditie goed geraden. Ik ben gebeten door de grasmijt, ‘la grapa’, waarop ik een allergische reactie heb gekregen. Tja, men vreest de anaconda en wordt geveld door de grasmijt. Mijn eigen huisarts bevestigt de diagnose van haar Colombiaanse collega.

Mijn huid is weer zo zacht als een perzik, maar nu ik er over schrijf krijg ik weer jeuk. Misschien ben ik wel allergisch voor mijn eigen herinneringen.


Derk

 

Colombia Ziekte